...นี้จะเป็นครั้งแรกและอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้อัพบล็อคนี้

 

ระหว่างที่นั้งเปิดโน้นเปิดนี่ขณะท่องเน็ตอยูู่ก็ดันมาจ๊ะเอ๋เข้ากับบล็อคของตัวเอง...โดยตั้งใจ

3ปีแล้วครับที่ไม่ได้เขียนอะไรเพิ่มลงไปเพราะหลายๆเหตุผล....เขียนไปแล้วมันทำให้รู้สึกไม่ดี

 

ทั้งตัวผมเองแล้วก็...ใครคนนั้น เลยหยุดเขียนดีกว่า

 ก่อนจะมานั้งเขียนก็นั้งอ่านเรื่องเก่าๆที่เคยเล่ามันผ่านแป้นพิมพ์อันเก่งจนตอนนี้เปลี่ยนคอมไปสองเครื่องแล้ว...อืม รู้สึกว่า...เออ ใช้ได้ว่ะ ไม่ใช่...อ่านแล้วรู้สึกดีครับ เรื่องราวเก่าๆมันผุดขึ้นมาในหัวอย่างแจ่มแจ้งแม้ว่าจะผ่านมานานมากแล้ว ภูมิใจครับกับเรื่องราวของตัวเองแม้ว่ามันจะไม่ใช่ประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่เหมือนการก่อร่างสร้างตัวของชนชาวกรีกก็เถอะ

 

...ทุกวันนี้ชีวิตปกติสุขดีครับ ยังคงแวะเวียนมาเยี่ยมชมและอ่านเรื่องดีๆจากที่นี่เหมือนเดิม ยังแวะมาอ่านเรื่องของพี่ๆหลายคนที่ติดตามเหมือนเดิม แค่ไม่ได้มีเรื่องราวของตัวเองก็เท่านั้น เรียนก็หนักด้วยอีกสองปีจะจบ(หรือสามก็ไม่รู้)

...ส่วนเธอคนนั้นก็ยังอยู่ที่อเมริกาเหมือนเดิม เรียน,ทำงาน(หนัก)เธอบ้างาน บ้าเรียน(เรียนเก่งว่ะ)55+

 

ก็ยังติดต่อกันด้วยเทคโนโลยีอันนี้ แต่ก็นานๆท่ี ไม่ได้คุยกันเป็นกิจลักษณะหรอก เรื่อยเปื่อย

ความรู้สึกเดิมๆเหมือนมันขาดๆหายๆไปตามกาลเวลา...เป็นเรื่องธรรมดา ที่เมื่อก่อนไม่เชื่อว่ามันจะลืมได้ ในหัวมันเริ่มมีอะไรต้องคิดไง ความทรงจำเก่าๆมันเลยถูกปิดตาย...สนิท

Everything take time...เรื่องทุกอย่างต้องใช้เวลา

...คงใช้่มาพอสมควรแล้วล่ะ เอาเวลามาทำอย่างอื่นได้แล้ว....